آیا هزینه بیشتر شانس موفقیت در نوآوری را افزایش می‌دهد؟

840 بازیدها۰ نظر

آخرین تحقیقات سازمان ملل نشان می‌دهد سالانه 1.7 تریلیون دلار هزینه برای واحد تحقیق و توسعه سازمان‌ها در سراسر جهان صرف می‌شود. سهم سازمان‌های آمریکایی از این مبلغ سالانه چیزی حدود 511 میلیارد دلار است که یعنی بیش از 58 میلیون دلار در ساعت. مجموع کشورهای اروپایی 388 میلیارد دلار پول برای تحقیق و توسعه خرج می‌کنند و چین حدود 450 میلیارد دلار در سال صرف نوآوری، تحقیق و توسعه محصولات جدید خود می‌کند.


بیشتر بخوانید: چگونه می‌توان از مشتریان خود در توسعه محصول کمک گرفت؟


هزینه بیشتر لزوما نوآوری بهتر را به همراه ندارد

صرف هزینه برای نوآوری همیشه خوب و مفید است. سالانه میلیاردها دلار هزینه برای تحقیق و توسعه در جهان صرف می‌شود و این رقم برای اقتصاد یک موهبت بزرگ محسوب می‌شود. ولی با این حال میزان شکست پروژه‌ها و نتیجه نگرفتنشان بعد از این میزان هزینه نزدیک به 85% است. بسیاری مهندسین، نوآوران و محققین در فرآیندی که طی می‌کنند تا به نوآوری برسند به سوالات بی‌پاسخ برخورد می‌کنند. و مجددا مقدار زیادی پول برای یافتن پاسخ یا راهی جدید صرف می‌شود بی‌آنکه نتیجه قطعی داشته باشد.

بخش بزرگی از این هزینه‌های بی‌نتیجه مربوط به صنعت سلامت و صنعت اتومبیل‌سازی است. با وجود اینکه بسیاری از شرکت‌های حاضر در این صنعت هزینه‌های سنگینی برای تحقیق و توسعه انجام می‌دهند ولی در راه شناخته شدن به عنوان یک شرکت نوآور شکست می‌خورند. آمارها نشان می‌دهند بالغ بر 85% پولی که  در این واحدها هزینه می‌شود مربوط به انجام تحقیقات و تجربیاتی است که قبلا انجام شده‌اند و شسکت خورده‌اند. با این حال مجددا توسط شرکت‌های دیگر نیز اجرا می‌شوند.

 مهم‌ترین حقیقتی درباره واحدهای تحقیق و توسعه این است که میزان هزینه در این واحد اهمیت ندارد بلکه مهم روشی است که تحقیقات را با آن شروع و پیش می‌برید. بهترین تحقیقات با این جمله شروع می‌شوند: «نمی‌دانم چطور باید این مشکل را حل کنم چرا که ریشه‌های دلیل آن را نمی‌دانم.»

استفاده از نوآوری باز می‌تواند سرعت تحقیق و توسعه را افزایش و هزینه آن را کاهش دهد.
استفاده از نوآوری باز می‌تواند سرعت تحقیق و توسعه را افزایش و هزینه آن را کاهش دهد.

پول در جای صحیحی خرج می‌شود؟

معمولا وقتی بودجه نامحدودی در اختیار واحد تحقیق و توسعه قرار می‌گیرد، این واحد تمرکز خود را از دست می‌دهند و فراموش می‌کند چه چیز برای سازمان اهمیت دارد. واحد تحقیق و توسعه حتما باید هدفی داشته باشد که در آن نیازها و اهداف سازمان به خوبی گنجانده شده باشد و در عین حال پیدا کردن راه حل مشکل موضوع اصلی آن هدف باشد. نوآوری داشتن بهترین و مطمئن‌ترین راه برای پیدا کردن جایگاه در بازار مشتریان است.

سازمان‌ها و کسب و کارها بهتر است قبل از مشخص کردن بودجه بخش تحقیق و توسعه به نکات زیر توجه کنند:

  • درک صحیح از مشکل و تأثیر آن بر میزان فروش
  • درک صحیح از روش‌ها، اهداف و یا تکنولوژی‌ که برای حل مشکل استفاده می‌شود و یکی از نیازهای مشتری را رفع می‌کند.
  • پیدا کردن مسیرها و افراد متخصصی که در حل مشکل کمک می‌کنند
  • پیدا کردن روش سنجش راه‌ حل و فهمیدن اینکه آیا مشکل به درستی حل شده است یا نه.
  • مشخص کردن میزان پولی که باید برای آزمون و خطا هزینه شود.
  • مشخص کردن رویکرد صحیح برای حل چالش: نوآوری داخلی، نوآوری باز یا جمع سپاری.
  • بها دادن به هر دو گروه داخلی و خارجی که به حل مشکل کمک می‌کنند.

همچنین برنامه‌ای که نوشته می‌شود باید اهداف بلند مدت و کوتاه مدت داشته باشد. نوآوری نباید به سرعت از پله اول به پله آخر برسد؛ در این بین پله‌های دیگری نیز وجود دارند که هرکدام می‌توانند یک هدف باشند و در مسیر رسیدن به راه حل کمک‌های بزرگی کنند.


بیشتر بخوانید: نوآوری باز، جمع سپاری و نوآوری از طریق جمع سپاری


استفاده از نوآوری باز با حفظ تمرکز داخلی

با وجود اینکه تمرکز بالا یکی از مهمترین عوامل موفقیت در نوآوری است ولی سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از نوآوری باز به دنبال راه‌حل‌های دیگر باشند. نوآوری باز، جمع‌سپاری و برون‌سپاری به سازمان‌ها اجازه می‌دهد بدون استخدام نیروهای جدید و افزایش بودجه، واحد تحقیق و توسعه خود را گسترش بدهند و دامنه تحقیقات را وسیع‌تر کنند. با تخصیص بخش کوچکی از بودجه توسعه و تحقیق به مفاهیم نوآوری باز و جمع سپاری سازمان‌ها می‌توانند به راحتی راه‌حل‌ها و ایده‌های فراوانی از همه جای جهان وارد بخش تحقیق و توسعه خود کنند و از آن‌ها در پیشبرد برنامه‌های خود استفاده کنند.